zondag 14 februari 2016

Illustration | Happy Valentine's day



FIJNE VALENTIJNSDAG

Niet dat wij er 'iets' aan doen eigenlijk. Ik zelf ben hopeloos slecht in kaarten versturen. En ik heb ook geen geheime liefde, alleen een lief die iedereen al kent :) En ik ben elke dag blij met hem, ook als het geen valentijnsdag is.[/cheesy]

Maar goed, er is niks mis met de wereld ietwat meer liefde te wensen. Ik heb zo het idee dat we dat best kunnen gebruiken. Of gewoon simpelweg wat aardigheid.

We hebben wel een lekker ontbijtje deze ochtend. Gewoon, omdat het lekker is :)
Wat gaan jullie doen? Speciale dingen gekocht?


zaterdag 13 februari 2016

Project life | februari #1


Ik doe nog steeds hard mijn best om dit jaar ons fotoboek bij te houden, zodat ik niet 3 jaar aan fotoboeken moet inhalen.

Alhoewel PL van scrapbooking afkomt en vaak vol met versieringen zit, houd ik van simpel. Soms doe ik een plaatje erbij (die ik zelf dan teken) gewoon voor de leuk. Soms doe ik vakje (card) vol met tekst, als ik wat meer over de foto's wil vertellen.

Dit keer hield ik het erg simpel. 6 foto's van de afgelopen week en minimaal aan tekst. Eén ding wil ik nog veranderen: de tekst februari #1 verander ik toch liever in een echte datum, zodat ik later beter weet wanneer iets was.

De komende weken wil ik ook nog eens gaan kijken naar de bladen van de afgelopen twee jaar. Bepalen wat ik moet afmaken en hopelijk dan eens laten drukken.
Dit als de gezondheid het toelaat tenminste. Ik was weer eens wat overmoedig met mijn plannen (en vooral de uitvoering) dat ik al twee weken overbelast op de bank zit. Toen ik deze week merkte dat mijn rechteroog niet meer scherp wilde stellen, wist ik dat ik flink te ver was gegaan. Vandaar de hoofdpijn en de duizeligheid, het kwartje viel wat laat dit keer :)

Fijn weekend!

donderdag 11 februari 2016

Het Ehlers Danlos syndroom (en hms)


De laatste tijd krijg ik regelmatig vragen/opmerkingen over hms/eds. Af en toe vertel ik daar iets over op mijn blog/twitter/instagram. Gewoon omdat het nu eenmaal een onderdeel is van wie ik ben. Aangezien het fijn is als er wat meer bekendheid/aandacht is voor hms/eds , werd het hoog tijd dat ik daar iets over schrijf op mijn blog. Er is veel te vertellen over de invloed op mijn/ons leven, maar nu eerst wat meer informatie wat hms/eds nu eigenlijk is!

HMS en EDS werden eerst gezien als aparte ziektebeelden, tegenwoordig neigt men te denken dat hms een onderdeel is van eds. EDS (ehlers danlos syndroom) is een aandoening van het bindweefsel, dat wil zeggen dat het bindweefsel van slechte kwaliteit is. Bindweefsel zit echt overal in je lichaam en is in feite de lijm die je spieren/weefsels/huid/spieren e.d. van stevigheid voorziet. Denk maar aan het elastiek in je sokken of ondergoed. Als het werkt, blijft het goed op zijn plaats zitten. Is het zijn elasticiteit kwijt dan zakken je sokken naar beneden. En dit is ook niet meer te fixen, we kopen nieuwe sokken. Mensen met eds moeten het maar doen met ons slechte bindweefsel.
Binnen eds heb je een aantal types, al naar gelang waar in je lichaam (dus welk bindweefsel) de fout in je genen zit. Bij het ene type heb je meer last van je bloedvaten, bij het andere is je huid het meeste aangedaan en bij het hypermobiliteitstype, zit het meer in je gewrichten/ gewrichtsbanden.

HMS is het hypermobiliteitssyndroom. Je bent hypermobiel met klachten. Waarschijnlijk is hms dan ook hetzelfde als eds hypermobiliteitstype. Al dan niet in een wat minder erge vorm. 

Op dit moment heb ik de diagnose “hms en waarschijnlijk eds’. Lekker duidelijk ha!
Vaak wordt in de loop der jaren de diagnose bijgesteld.

Mijn klachten.
Ik ben hypermobiel in een groot aantal gewrichten. Handen, voeten, bekken, heupen, onderrug, knieen, pols. Mijn schouders gaan ook steeds losser zitten. De diagnose hypermobiel kreeg ik al in mijn puberteit, toen ik last had van mijn rug. Teveel ruimte tussen de wervels. Mensendieck hielp goed.
Door de hypermobiliteit heb ik regelmatig pijn, in sommige gewrichten altijd. Een tijdje typen (dit stuk bijv) levert problemen op in mijn handen, maar ook in mijn [rechter]schouder omdat deze ook wordt overbelast. Actief zitten resulteert in pijn in onderrug (verschuivende wervels) en bekken én geeft verkrampte benen. Til ik mijn fototoestel (een kleine fuji x10) met één hand verkeerd...hoppa pijn in mijn hand/pols. Met tekenen en schrijven moet ik ook oppassen, mijn handen verkrampen, mijn hand wordt doof.
Door de hypermobiliteit worden mijn spieren ook overbelast. Ze hebben waarschijnlijk het idee dat ik altijd aan topsport doe. Krampen/spasmes, spierpijn en verzuurde spieren voel ik de hele dag. Vooral in armen en benen. Hoe meer ik doe, hoe erger het wordt.
Verder heb ik wel last van slikproblemen, onverklaarbare blauwe plekken, obstipatie, verdovingsproblemen en bloed ik snel.
Behalve deze klachten loop ik tegen vermoeidheid aan. Het lijkt soms wel of echt alles in mijn lichaam moe is. Deze klacht is niet leuk voor mij, maar ook niet voor mijn gezin. Kort lontje krijg ik er van [oeps].

Beperkingen
Mijn klachten leveren een behoorlijke beperking op. Lopen gaat slecht [ik heb nu een loopfiets en dat geeft mij weer iets van vrijheid]. Ik kan maar gedurende een korte periode actief zitten op een stoel. Soms is dat een uur, soms 2 uur. En soms gaat het helemaal niet. Over het algemeen kan ik zeggen dat ik dingen die ik wil doen niet langdurig kan doen. Een uurtje [of twee] achter de computer photoshoppen en daarna liggen. Een uurtje schilderen en weer even rusten. Wat foto’s nemen [en een mooie setting maken] en weer liggen. Opruimen in huis; een klein tijdje en niet teveel lopen/bewegen. Shoppen? Geen idee wanneer ik dat voor het laatst heb gedaan. Ik ben blij als ik een echte winkel van binnen zie ipv webshops. 

Grenzen
Ik kan het niet langdurig doen en niet vaak op een dag. Als ik teveel van bovenstaande doe op één dag of in één week; geheid dat ik daar een week van moet bijkomen. Ik kan wel stellen; hoe meer ik over mijn grenzen ga, hoe langer ik moet herstellen. Soms kan ik niet anders. Ik heb nu eenmaal twee kinderen. Met Olivia’s verjaardag laatst ben ik dwars door mijn grenzen gegaan. Na 5 dagen had ik het idee dat ik eindelijk weer een beetje aan het herstellen was en na 6 dgn kreeg ik mijn zin weer terug om iets te creeëren.
In het dagelijks leven probeer ik dus vooral de balans op te zoeken. Niet te veel, maar ook niet de hele dag niks doen. Dan kan ik dingen blijven doen, alhoewel het op een zeer ander niveau was dan vroeger.

Leven = leuk!
Nee, ik kan niet zeggen dat ik hms/eds leuk vind. Maar mijn leven is nog wel leuk! Ik heb gelukkig genoeg binnenhobby’s. Ik kan niet meer werken (hallo uwv), maar ik sla wel nieuwe wegen in. Ik heb photoshop geleerd (echt super!), ben serieuzer aan de slag gegaan met tekenen. Waar een deur dicht gaat, gaan andere deuren weer open.

Wensen
Voor nu wens ik dat ik eens wat vaker naar buiten kan. Ik zit soms hele dagen binnen. Lopen is dan een groot probleem. Mijn loopfiets is handig voor korte stukken. Na een kwartier krijg ik al last van mijn onderrugwervels. Dit jaar zou ik wel eens naar een dierentuin of speeltuin willen gaan met de kinderen. Maar hoe houd ik dat vol de hele dag? Niet op mijn loopfiets iig. Ook een vakantie is dit jaar een wens. Maar slapen in een vreemd bed...drama’s!
Zaken die vroeger mij heel normaal leken, zijn nu opeens een obstakel.

Zebra's
In de illustratie hierboven die ik maakte voor dit blogje zie je twee zebra's. Een kleine uitleg:
In medicine, the term "zebra" is used in reference to a rare disease or condition.  Doctors are taught to assume that the simplest explanation is usually correct to avoid patients being misdiagnosed with rare illnesses.  Doctors learn to expect common conditions. But many medical professionals seem to forget that "zebras" DO exist and so getting a diagnosis and treatment can be more difficult for sufferers of rare conditions.  Ehlers-Danlos Syndrome is considered a rare condition and so EDS sufferers are known as medical zebras.  This identity has now been adopted across the world through social media to help bring our community together.

Bron

Vragen ? Opmerkingen? Gewoon je ei kwijt?
Ik hoor ze graag hoor!

Dit is een oude blogpost overgenomen van mijn vorige blog. Alles wat er staat is ongeveer nog steeds hetzelfde :)

dinsdag 9 februari 2016

Illustrations | 2012

Op mijn computer kwam ik enkele oude bestanden tegen, uit 2012.  Het meisje met het blauwe haar was toen al aanwezig in mijn tekeningen. Ik vind haar nog steeds leuk.
 De stijl van de tekeningen vind ik ook nog steeds erg mooi, ik wil weer een beetje terug naar dit. Het is geverfd met gouache, een opake aquarel. Maar ik houd heel erg van laagjes maken, ergens overheen schilderen. Dat gaat makkelijker met acryl.
 De kleurkeuze is ook nog redelijk hetzelfde :) Het zijn vooral pastels/ zachte tinten en wat accentkleuren die wat feller zijn (rood en geel voornamelijk) .
Ook de bus kwam in 2012 al voor :)

maandag 8 februari 2016

Give it a try


Give it a try. 
Ik heb vaak last van Reason. Het eeuwige denken.
Of Perfectionisme.
En vaak valt dat samen.
2016 wordt het jaar dat ik dát ga afschudden. Ik ga gewoon doen.

En wat houdt jou tegen?
xo.

donderdag 4 februari 2016

Kringloop


Gisteren was ik voor het eerst weer in een kringloopwinkel sinds onze verhuizing. In mijn hoofd heeft zich de afgelopen maanden een idee genesteld en daarvoor heb ik materialen nodig, maar deze wil ik eigenlijk zo lowbudget mogelijk verzamelen.
Ik ging op pad voor bollen (echte) wol en (lams)wollen truien. Noppes. Sowieso vond ik het aanbod in het riante pand nogal tegenvallen. Ik vond wel deze kleine kluwtjes met wol die ik wel kan gebruiken. Truien vond ik niet echt, wel heb ik een truitje meegenomen van een andere stof, eens kijken of dat ook werkt. 
Thuis probeer ik wat uit. Zie links -het voodoopoppetje- wat nogal mislukte. De stof verfde ik laatst met thee en dat pakte heel mooi uit. Helaas is de stof veel te dun voor wat ik wil. Tijd voor een kleine verandering en ik hoop dat dát wel lukt. Handwerken is leuk, maar persoonlijk vind ik altijd dat het een hoop trial and error is.
Het roze poppetje maakte ik jaren geleden al eens, op de antroposofische manier. En op die manier ga ik verder. 


Follow my blog with Bloglovin

zondag 31 januari 2016

Project life | Olivia's birthday

Olivia was jarig dit weekend. Het was een heel gezellige dag in onze kleine(re) woonkamer met bijna alle familieleden erin. Het kon nét.
Het kind is 10 jaar geworden en ik vond het dit jaar een hele toer om te bedenken wat ze zou krijgen. Eerst wilde ze speelgoed, maar eerlijk gezegd is het niet zo’n speelkind en om nu voor 80 euro aan playmobil te kopen…. Later wilde ze liever een mooie rugzak en een koptelefoon. Samen met opa en oma deden we er nog een kleiner huisje van playmobil bij.
Zo mooi hoe ze nog in twee werelden leeft; aan de ene kant nog hartstikke kind en aan de andere kant al zo groot willen zijn (de mascara en lipgloss stonden ook op haar verlanglijstje).

 Ook heb ik project life weer opgepakt. Zoals elk jaar. De afgelopen twee jaar moet ik ook nog afmaken. Wens mij geluk :)

vrijdag 22 maart 2013

Laten we gaan



Ga je mee?
Gewoon kijken waar dit schattige volkswagen busje ons heen brengt?